ชาวสวนไทยดักจับลิงที่มาทำลายพืชผล….
คือลิงเป็นสัตว์ที่ว่องไว หนีไว ปีนต้นไม้ไว...
แต่ชาวบ้านจะนำกะลามะพร้าวมาเจาะรู...ขูดเนื้อมะพร้าว….แล้วใส่ถั่วไว้ในกะลา..
เจ้าลิงพอได้กลิ้นของชอบก็วิ่งมา...ล้วงมือเข้าไปในลูกมะหร้าว
กำของโปรดของมันไว้แน่น
แล้วคราวนี้มันจะพบว่า พอมันดึงมือออกมา มันกลับดึงออกไม่ได้
นั้งรอจนชาวสวนมาจับตัวได้
มนุษย์มากมายหัวเราะว่าลิงว่า โง่จริงๆ ถ้าอยากให้มือหลุดออกไป ก็แค่ปล่อยผไม้ที่กำไว้แน่น
วันนี้ ทุกปัญหา ทุกความทุกข์ที่เราทุกข์กับมันนักหนา เราก็เหมือนลิงกำถั่ว
ที่กำความคิด ความอยาก ความยึดว่านี่ของเรา ต้องเป็นอย่างใจเรา เอาไว้อย่างแน่นหนา
เรากำความคิดว่า หนี้ก้อนนี้ต้องจ่ายเท่านี้
ไม่งั้นก็ยอมยืดเยื้อฟ้องร้องกัน
ที่ดินแปลงนี้ต้องขายได้เท่าที่เราอยากได้ ไม่อย่างนั้น ก็ยอมให้ธนาคารยึดไป
หรือผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นคนออกไปจากชีวิตของแฟนเรา ไม่อย่างนั้นก็ยอมทุกข์ทรมานกันอยู่แบบนี้
ถ้าเจ้าลิงน้อยมันเคยฝึกจิตใจตัวเอง มันจะเห็นว่า ที่มือมันติดอยู่ในลูกมะหร้าว เพราะกำลังกำบางสิ่งบางอย่างไว้
เพียงแค่มันปล่อย…
ชีวิตมีทางเลือกอีกมากมาย ถอยหลังมาอีกไม่กี่ก้าว มีผลไม้อีกมากมายให้เลือก..
หรืออาจจะหาก้อนหินมาทุบลูกมะพร้าวให้แตกไปเสียเลย
ก็ยังดีกว่าขังตัวเองไว้ในปัญหาไว้ในลูกมะพร้าวโดยไม่มีทางออก.
ไม่มีอะไรสร้างปัญหาให้เราได้ นอกจากใจเราเอง